Niderland Krallığının Haaqa şəhərində Almaniyada yaşayan azərbaycanlı şair- yazar Orhan Arasın Nizami Gəncəvi kitabının təqdimat mərasimi keçirilmişdir. Haaqa şəhərində fəaliyyət göstərən Azərbaycan Türk Kültür dərnəyinin təşkilatçısı olduğu mərasimə ev sahibliyini şəhərin Transval kitabxanası etmişdir. Veteran.gov.az xəbər verir ki, açılış sözü ilə dərnəyin sədri İlhan Aşqın gəlmiş  qonaqları salamladı və kitab haqqında ətraflı məlumat vermək üçün müəllif Orhan Arazı kürsüyə dəvət etdi.Müəllif Nizami Gəncəvinin ölməz yaradıcılığı haqqında qısaca məlumat verdikdən sonra kitabın yazılma tarixçəsi, Nizamı yaradıcılığının aktuallığı, həmçinin Holland- Türk dilində olan kitabın məhz Niderland Krallığında nəşrinin əhəmiyyətindən danışdı. Sonra Sima Cəfərova, Ofelya Mehdiyeva və Yusif Can Nizami Gəncəvinin şerlərini söylədilər. Mərasimdə iştirak edən rəsmi qonaqlar arasında Azərbaycanın Niderland Krallığındakı səfirin 1-ci müavini Səbinə Sadıxova,  Türkiyə səfiliyinin nümayəndəsi Ozan Can Gümüş bəy,  Azerbaycandan xüsusi  dəvətlə gəlmiş Azərbaycan Dillər Universitetinin  dosenti Həqiqət Hacıyeva, Azərbaycan,  Türk təşkilatları ve Hollandiyadakı fəallar da iştirak etmişlər. Mərasimdə sözləri Nizami Gəncəviyə aid olan musiqi parçaları söyləndi və iştirakçılar tərəfindən böyük alqışlarla qarşılandı. Məclisin sonunda Azərbaycan Türk Kültür dərnəyinin sədri İlhan Aşqın və xüsusi dəvətlə Azərbaycandan gəlmiş qonaq Həqiqət Hacıyeva bəzi qonaqlara və dərnək üzvlərinə xüsusi təşəkkürnamələr təqdim etdilər. Qonaq Həqiqət Hacıyeva  Azərbaycan Respublikası Beynəlmiləlçi Əlil Döyüşçülər Fondunun  Prezidenti  Sərraf Orucovun adından 44 günlük müharibə zamanı əlil olmuş qazilərimizə  maddi, mənəvi dəstəklərinə  görə təşəkkürnamələr təqdim etdi.Təşəkkürnaməyə layiq görülən  şəxslərin  diaspora fəaliyyəti və müharibə qazilərinə göstərilən yardım işlərindəki köməyi qonaqların nəzərinə çatdırıldı. Təşəkkürnamə alanlar arasında Orhan Aras, “Kros Medical” şirkətinin müdürü Ron Gelzelle, İlhan Askin, Aydəmir Çətin, İmam Əfəndiyev, Mehman Haqverdiyev, İrfan Parlar, Müşviq Mikayıl, İmdat Sakruca, Həqiqət Hacıyeva olmuşlar. Sonda gələn qonaqlara təşəkkür edən İlhan Aşqın gələn tədbirlərdə görüşmək ümidi ilə mərasimi bağlı elan etdi.

Tədbir başlamazdan əvvəl Soyqırım qurbanlarının və Azərbaycanın müstəqilliyi, ərazi bütövlüyü uğrunda canlarından keçmiş bütün şəhidlərimizin xatirəsi 1 dəqiqəlik sükutla yad edilmişdir. Tədbirdə müharibə, əmək və Silahlı Qüvvələr veteranları, Respublika Veteranlar Təşkilatı Mərkəzi Aparatının əməkdaşları iştirak etmişlər. Tədbiri giriş sözü ilə Respublika Veteranlar Təşkilatının sədri, istefada olan general-polkovnik Tofiq Ağahüseynov açmışdır. O demişdir: “Bu gün mart soyqırımının törədilməsindən 100 il ötür. 1918-ci ilin 30 mart-3 aprel tarixləri arasında Bakı şəhəri və Bakı quberniyasının müxtəlif bölgələrində, eləcə də Şamaxı, Quba, Xaçmaz, Lənkəran, Hacıqabul, Səlyan, Zəngəzur, Qarabağ, Naxçıvan və digər ərazilərdə Bakı Soveti və daşnak erməni silahlı dəstələri azərbaycanlılara qarşı kütləvi qırğınlar törətmişlər. Rəsmi mənbələrə əsasən soyqırımın nəticəsində təkcə Bakı şəhərində 12 mindən çox azərbaycanlı qətlə yetirilmiş, minlərlə insan itkin düşmüşdür. Biz həmin soyqırımın və sonrakı illərdə ermənilərin tərəfindən törədilmiş qətliamlar barədə bütün dünyanı, xüsusilə beynəlxalq təşkilatları, elmi mərkəzləri məlumatlandırmalı, dünya ölkələrinin  parlamentlərini, müvafiq dövlət orqanlarını bu məsələyə obyektiv, rəsmi münasibət bildirmələrinə nail olmalıyıq”. Respublika Veteranlar Təşkilatın sədr müavini, ehtiyatda olan polkovnik Cəlil Xəlilov çıxış edərək demişdir: “Bu soyqırımın təməli 2 əsr öncədən qoyulmuşdu. "Böyük Ermənistan" yaratmaq xülyasından ruhlanan erməni qəsbkarları 19-cu əsrin əvvəllərindən etibarən ilk öncə çar Rusiyası, sonra Sovet İmperiyasının dəstəyi ilə azərbaycanlıları min illərlə yaşadıqları dədə-baba torpaqlarından zor gücünə kütləvi surətdə çıxararaq Azərbaycan ərazilərində özlərinə dövlət qurmuşlar. Nəhayət 1948-1953-cü və 1988-ci deportasiyasından sonra qədim türk yurdlarında monoetnik Ermənistan yaradılmışdır. Ermənilər tərəfindən Azərbaycanlı soyqırımları xüsusən 20 əsrdə daha böyük vüsət almışdır. 1905-1907-ci illərdə Bakıda, Azərbaycanın digər ərazilərində və indi Ermənistan adlanan torpaqlarda azərbaycanlılara qarşı açıq şəkildə genişmiqyaslı qanlı aksiyalar həyata keçirimişdir. Yüzlərlə yaşayış məntəqəsi dağıdılmış, minlərlə azərbaycanlı vəhşicəsinə qətlə yetirilmişdir. Bakıda hakimiyyəti ələ keçirən bolşevik Stepan Şaumyanın bolşeviklərlə erməni  millətçilərinin əməkdaşlığına nail olması ilə hələ 1918-ci ilin yanvarında həmin qırğınlara cəhd edilmiş, lakin Nəriman Nərimanov və başqalarının səyi nəticəsində onların yanvar planı baş tutmamışdı. 1918-ci ilin mart ayından çar ordusundan tərxis olunan silahlı erməni dəstələri Azərbaycanın müxtəlif yerlərində talanlara başlamışdılar. Təxminən 7 min erməni əsgəri və 70%-i ermənilərdən ibarət olan "Qırmızı Qvardiya" adı altında yaradılan 10-12 minlik ordu müxtəlif cəbhələrdən Bakıya gətirilmişdi. Bolşevik-erməni koalisiyası təqribən 20 minə yaxın qoşunla iyun ayında Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti hökumətini məhv etmək məqsədilə Gəncə istiqamətində cəbhə boyu hücuma keçmişdi. Ancaq tərkibi türk və azərbaycanlı əsgərlərdən ibarət olan Qafqaz İslam Ordusunun səyləri nəticəsində bu qara niyyətin qarşısı alındı. Bakı da daxil olmaqla Gəncə istiqamətində bütün ərazilər azad edildi”. Mart soyqırımının araşdırılması barədə danışan məruzəçi daha sonra demişdir: “Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin Nazirlər Şurası 1918-ci il iyulun 15-də mart hadisələrini təhqiqi məqsədilə xüsusi Fövqəladə İstintaq Komissiyası yaratmışdır. Komissiyanın hesabatında qanlı hadisələr zamanı ölənlərin sayının 20 mindən çox olduğu bildirilirdi. Həmin vaxt həqiqətləri dünya ictimaiyyətinə çatdırmaq üçün həmçinin Xarici İşlər Nazirliyi nəzdində xüsusi qurum yaradılmışdı. 1919 və 1920-ci ilin mart ayının 31-i iki dəfə Azərbaycan Xalq Cumhuriyyəti tərəfindən ümummilli matəm günü kimi qeyd edilmişdir. Bu, azərbaycanlılara qarşı yürüdülən soyqırımı və iki əsrə yaxın davam edən torpaqlarımızın işğalı proseslərinə tarixdə ilk dəfə siyasi qiymət vermək cəhdi idi. Nəhayət ermənilərin Azərbaycanlılara qarşı soyqırımı törətməsinə Ulu öndər Heydər Əliyevin 26 mart 1998-ci il tarixli sərəncamı ilə siyasi qiymət verildi. Həmin tarixdə 31 mart Azərbaycanlıların Soyqırımı Günü elan edilmişdir”. Tədbirdə digər çıxışlarda 31 mart hadisələri ilə yanaşı, həmçinin ermənilərin xalqımıza qarşı 20-ci əsrdə törətdiyi sonuncu Xocalı soyqırımı barədə də danışılmış,  ermənilərin Dağlıq Qarabağda başladığı qəsbkarlıq nəticəsində bir milyondan artıq soydaşımız öz doğma yurd-yuvalarından didərgin salınması, ərazimizin 20 faizinin işğal olunması və bu günədək işğal altında saxlanıldığı qeyd edilmişdir.

Azərbaycan Texniki Universitetində (AzTU) Azərbaycan-Türkiyə diplomatik münasibətlərinin qurulmasının 30 illiyinə həsr olunan tədbir keçirilib. Tədbirdə AzTU-nun rektoru Vilayət Vəliyev, Türkiyənin Azərbaycandakı fövqəladə və səlahiyyətli səfiri Cahit Bağçı, səfirliyin və universitetin nümayəndələri, tələbələr iştirak edib. Əvvəlcə torpaqlarımızın azadlığı uğrunda canlarından keçən Vətən övladlarının xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad edilib. Daha sonra hər iki qardaş ölkənin dövlət himnləri səsləndirilib.   “İdarəçi rəhbərlərlə tanışlıq” layihəsi çərçivəsində təşkil olunan görüşdə AzTU-nun rektoru Vilayət Vəliyev Azərbaycan və Türkiyə diplomatik münasibətlərinin qurulmasının 30 illiyi münasibətilə təbriklərini çatdırıb. Azərbaycan və Türkiyə münasibətlərinin qardaşlıq və həmrəylik nümunəsi olduğunu bildirən rektor bu birliyin möhkəm təməllər üzərində qurulduğunu diqqətə çatdırıb. Hazırda qardaş ölkələr arasında münasibətlər xalqımızın ümummilli lideri Heydər Əliyevin “Bir millət, iki dövlət” və Türkiyə Cümhuriyyətinin banisi Mustafa Kamal Atatürkün “Azərbaycanın sevinci bizim sevincimiz, kədəri bizim kədərimizdir” kəlamlarına uyğun inkişaf edir. Rektor qeyd edib ki, iki qardaş ölkə arasında əlaqələrin bugünkü səviyyədə inkişaf etməsində Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev və Türkiyə Prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğanın qardaşlıq münasibətləri də mühüm rol oynayır. 44 günlük Vətən müharibəsində Türkiyənin Azərbaycana mənəvi və siyasi dəstəyi bu münasibətlərin daha bir nümunəsi idi.   Daha sonra Türkiyənin ölkəmizdəki səfiri Cahit Bağçı çıxış edib. Səfir qeyd edib ki, qardaş ölkələr arasında münasibətlərin dərin tarixi olduğu üçün, bunu 30 ilə sığışdırmaq olmaz. Diplomat bildirib ki, Türkiyə və Azərbaycanın sevinci də, kədəri də bir olub. İstər Çanaqqala döyüşündə, istərsə də 1918-ci ildə Bakının işğaldan azad olunmasında biz bu birliyin, qardaşlığın şahidi olmuşuq. 44 günlük Vətən müharibəsi zamanı da Türkiyə qardaş Azərbaycanın yanında idi. Cahit Bağçı qeyd edib ki, Şuşa Bəyannaməsinin imzalanması qardaş ölkə münasibətlərinin zirvəsi oldu. Tarixi Qars müqaviləsindən 100 il sonra imzalanan Şuşa Bəyannaməsi Türkiyə-Azərbaycan qardaşlığını, birliyini və həmrəyliyini təsdiq edən mühüm sənəddir. Səfir vurğulayıb ki, qardaş ölkələrin tarixi birliyi gələcək nəsillərə miras olaraq qalacaq. Tədbirdən sonra Cahit Bağçı tələbələrin və media nümayəndələrinin suallarını cavablandırıb.     Qeyd edək ki, səfirin bu formatda görüşü ilk dəfə məhz AzTU-da təşkil olunub.   

Проармянская предвзятость и ответ Caliber.Az   На днях на сайте Российского союза ветеранов было опубликовано заявление его председателя - генерального инспектора Министерства обороны Российской Федерации, генерала армии Михаила Моисеева в ответ на обращение Координационного совета российско-армянских организаций «в связи с уничтожением в Нагорном Карабахе памятника советскому маршалу Сергею Худякову».   Уже в первой строчке ответа Михаила Моисеева проглядывает антиазербайджанская позиция: «В ордена Отечественной войны I степени Российский союз ветеранов пришла тревожная и волнующая информация об уничтожении азербайджанскими вандалами в Нагорном Карабахе памятника советскому маршалу Сергею Худякову (Арменаку Артемовичу Ханферянцу)».   Дальше – больше. «Ветераны выражают протест против действий экстремистов на территории Нагорного Карабаха, уничтожающих и оскверняющих память о Великой Победе всего советского народа. Кто бы не скрывался за их личинами, эти, с позволения сказать, «люди» заслужили самого решительного осуждения и презрения, как потерявшие не только совесть, но порочащие всех тех, кто спас страну от фашистского порабощения. Мы надеемся, что руководство и общественные организации Азербайджана дадут соответствующую оценку подобным неединичным, отвратительным и варварским проявлениям и тем, кто поднимет руку на самое святое, что дорого каждому гражданину, патриоту», - говорится в ответе генерала армии Моисеева.   О каких «азербайджанских вандалах» идет речь? Почему генералом сходу был выбран провокационный и оскорбительный тон? Не разобравшись в происшедшем, не учитывая тот факт, что речь идет о территории, где шли активные боевые действия, российский генерал на словах поверил армянским инсинуациям и позволил себе менторский и осуждающий стиль ответа.   Генерал Моисеев, пространно рассуждая о «действиях экстремистов» и подразумевая под ними азербайджанцев, забывает, что именно армяне стали первыми экстремистами на территории позднего СССР, и что именно они уничтожили и разграбили все на оккупированных территориях Азербайджана. В том числе памятники советским воинам, как это, например, произошло, в Загилане и Джебраиле . И что значит «неединичные, отвратительные и варварские проявления»? У вас есть факты, товарищ генерал армии? Их, конечно, нет. Но генерал Моисеев из непредвзятого арбитра, коим он и должен был стать после обращения одной из сторон конфликта в Карабахе, нацепил на себя и форму прокурора, и мантию судьи. Естественно, мы не могли пройти мимо несправедливого укора и необоснованных обвинений со стороны Михаила Моисеева и обратились за комментариями в Российский союз ветеранов. В беседе с нами заместитель председателя Российского союза ветеранов генерал-майор Владимир Романенко отметил, что к ним 30 августа 2021 года поступило обращение в связи с «уничтожением азербайджанцами в Нагорном Карабахе памятника советскому маршалу Сергею Худякову».   - Нами был дан официальный ответ с указанием в первом абзаце обращения характеристики, которая была использована авторами этого обращения и которую мы не могли произвольно изменять. Нами также была четко отмечена позиция Российского союза ветеранов, которая была отражена в официальном ответе на обращение Caliber.Az: «Мы осуждаем всех, кто совершает безобразные, неконтролируемые факты глумления над священной памятью о героях Великой Отечественной войны вне зависимости от национальности и того места, где это происходит», - сказал В.Романенко. Оно, конечно, все понятно. Но зачем присылать нам свое осуждение «неконтролируемых фактов глумления вне зависимости от национальности», когда подобное определение следовало использовать в своем ответе Координационному совету российско-армянских организаций, опубликованном на сайте Российского союза ветеранов? Ведь там черным по белому указана лишь одна национальность - азербайджанцы, в то время как игнорируются не поддающиеся подсчету акты вандализма со стороны армян. Да и в целом, у союза есть свой пресс-секретарь, который вполне мог опубликовать ответ на обращение армян без нелепых и необоснованных ярлыков. Например, в ответе отметить так: «В ордена Отечественной войны I степени Российский Союз ветеранов пришла тревожная и волнующая информация об уничтожении в Нагорном Карабахе памятника советскому маршалу Сергею Худякову». Зачем же туда опять вписывать выдуманную армянами оскорбительную формулировку в отношении азербайджанцев? Но, по всей видимости, в Российском союзе ветеранов уже вынесли свой вердикт и менять его не собирались.     В свою очередь заместитель председателя Организации ветеранов войны, труда и вооруженных сил Азербайджанской Республики полковник Джалил Халилов отметил, что все, что изложено в обращении армянской стороны в Российский союз ветеранов, является наглой ложью и провокацией. Он отметил, что многочисленные международные организации, военные атташе зарубежных стран и иностранные журналисты посетили освобожденные территории, которые тридцать лет были под оккупацией Армении. И то, что они увидели воочию, повергло их в шок.   «Везде, где бы ни присутствовали армяне, все полностью окутано провокациями и фальсификациями. Они на протяжении стольких лет уничтожали тюркскую культуру в Карабахе. Вспомним хотя бы, что они нашу святыню - мечеть превратили в хлев. А сколько памятников культуры, архитектуры было ими безжалостно разрушено - просто не счесть. И кто за это ответил? Что сказало мировое сообщество? Та же история с обращением в Российский союз ветеранов. Почему господин Моисеев не обратился напрямую к нам, в Организацию ветеранов войны, труда и вооруженных сил Азербайджанской Республики, в связи данным обращением, чтобы прояснить ситуацию с так называемым «азербайджанским вандализмом»? Почему никого, в том числе Моисеева, не интересовал тот факт, что армянские оккупанты и вандалы уничтожили все на азербайджанской земле в Карабахе?», - сказал Дж.Халилов.   В заключение хотелось бы напомнить эпизод из знаменитой комедии Гайдая «Кавказская пленница, или Новые приключения Шурика», когда главный герой оказался в милиции из-за дебоша. Ну, тот самый диалог:  «Милиционер: И сорвал торжественное открытие Дворца бракосочетания. Затем на развалинах часовни… Шурик: Простите, часовню тоже я развалил? Милиционер: Нет, это было до вас, в четырнадцатом веке. Затем на развалинах часовни…». Так и в нашем случае – армяне разрушили все азербайджанские памятники в Карабахе, но, не найдя на сотворенных ими развалинах памятника Худякову, который, вполне возможно, они сами и снесли, хаотично драпая от азербайджанской армии, они не нашли ничего лучшего, как обвинить азербайджанцев. И самое смешное, что им-таки поверили…